Yazı Detayı
07 Aralık 2016 - Çarşamba 21:30
 
AMİPLERİN DANSI !..
Tülay Sözeri
 
 

Bugün sizlerle toprakta yaşayan amiplerin akıllara durgunluk verecek yaşamını paylaşmak istiyorum. Uçsuz bucaksız kainatta bir nokta kadar yeri bile olmayan dünyamızda, gözle görülemeyen bu tek hücreli mikroorganizmaların, zorluklar karşısında sergiledikleri “ortak akıl” ile ilgili bilgileri okuduğunuzda eminim ki sizler de benim kadar şaşıracaksınız.

Şu alemde , doğanın yardımlaşmaya, bir diğerinin varlığını içgüdüsel olarak korumaya yönelik yasalarını anlamak için vaktimiz ne kadar az, meşguliyetlerimiz ise ne kadar fazla.

Büyük bir hızla teslim olduğumuz teknolojiden arta kalan çöplükte nefes almaya çalıştıkça, doğanın mucizelerinden her geçen gün biraz daha uzaklaşıyoruz. Mucizelerin, yaşam bilincimize olan katkılarını göz ardı etmeden, şimdi gelin hep birlikte amiplerin insanı hayrete düşüren yaşam yolculuğuna bir göz atalım.

Bakterilerle beslenen tek hücreli amipler etraflarında bakteriler olduğu sürece tek başına yaşıyorlar. Ne zaman ki besin kıtlığı baş gösteriyor, iste o zaman birleşip akıllara durgunluk veren bir sürece giriyorlar.

Aç amipler komşularını çeken kimyasallar salgılamaya başlıyor. Onbinlerce amip bir araya gelip, önce bir tümsek oluşturuyor, daha sonra yavaş yavaş akan bir “amip deresi” haline gelerek, toprağın yüzeyine doğru ilerlemeye başlıyorlar.

Bir süre sonra damla şeklini alan amiplerin yüzde yirmisi, damlanın üstüne çıkıyor ve selüloz üreterek gökyüzüne doğru yükselen uzun ince bir sap oluşturuyor. Diğer amipler ise bu sapa tırmanıp en üstünde toplanıyor.

Böylece oradan geçen bir solucanın ya da böceğin üstünde rüzgara kapılarak, besince zengin başka bir bölgeye taşınabiliyor. Sapı oluşturan amiplerin tamamı ise ölüyor. Başka bir deyişe, saplardaki amipler diğer amiplerin yaşaması için yaşamlarını feda ediyorlar.

Aklı ve ruhu olmayan, tek hücreli amiplerin doğaları gereği en mükemmele ulaşmak, bir diğerinin varlığını korumak için harcadığı bu ölümcül çaba , insanın insana ettiğini biraz daha belirgenleştiriyor.

Kainatın en mükemmel yaratılışı olan, Tanrı’nın aynası olduğunu ifade edilen insanoğlunun karmaşık yaratılışından ortaya çıkanların, neden sadece yıkım ve gözyaşı olduğunu kendi kendinize sormaya başladıysanız, amiplerin bu fedakarlığını karşısında, günlerdir aklındakileri toparlayamayan bu zavallı yazardan bir farkınız kalmayacaktır.

Kendi cehenneminde çırpınıp duran zavallı yaratılışımızla, bizi bir tutam huzurdan mahrum bırakan hırslarımızla gizli gizli alay eden mucizelere direnmek, mutsuzluğumuzun en büyük nedenidir.

"Hayat, hep kendini alt edendir”der. Alman filozof Frederich Nietzche. Kendimizi alt etmek yerine, etrafımızı alt etmeye çalışmak , en büyük zaaflarımızdan birisi değil midir? Ne dersiniz?

 
Etiketler: AMİPLERİN, DANSI,
Yorumlar
Haber Yazılımı