Yazı Detayı
10 Ocak 2015 - Cumartesi 23:50
 
MAHLUKAT-I TAHAMMÜLİYE
Leyla Yargı Mantar
 
 

Adamın biri hiç görmediği fakat gönlü ile bağlandığı kâmil bir zata ulaşmak ve feyz almak için yollara düştü. Zahmetli bir yolculuktan sonra muhterem zatın kapısını çaldı.Muhterem zat evde yoktu. Ormana odun kesmeye gitmişti. Kapıyı karısı açtı ve adama sert bir şekilde ne istediğini sordu. Adamsırf muhterem zatın feyzinden nasip almakiçinyollara düştüğünü ve zorlu bir yolculuk yaptığını söyledi. Lakin kadınmuhterem eşinden hiçbir manevi koku alamayan, zavallı bir gönül fukarasıydı. Bağırıp çağırdı yolcuya. Eşinin aleyhinde atıp tuttu. Hatta sırf bu nedenle uzaklardan geldiği için adamla alay bile etti. Sonrada kapıyı yolcunun yüzüne kapattı. Yolcu şaşkın bir şekilde aradığımı belki bulurum umuduyla ormana doğru yürümeye başladı. Bu arada kendi kendine konuşup, söyleniyordu.

 

-“Böylemuhterembir zat, böyle mendebur bir kadını, nasıl oluyor da yanında alıkoyuyordu?Ona nasıl tahammül ediyordu?”

Bu arada birde ne görsün. O muhterem zatın bir elinde yılandan kamçı, bir Arslan’ın sırtında ormandan geliyor. Muhterem zat yolcuyu görür görmez tanıdı. Ve karşılaşır karşılaşmaz ona şunları söyledi.

-“Bre garip oğlum! Ben o kadının yükünü çekemeyecek olsaydım, hiç bu erkek Arslan benim yükümü çeker miydi?”(Mesnevi)

 

Bizler, modern zamanın modern insanları. Modern bir zamanda yaşıyoruz. Modern bir toplumuz. Modern insanlarız. Modernizfakat bireysel anomi (sosyal bağın zayıflaması)yaşıyoruz. Modernizfakat toplumsal anomiyaşıyoruz. Tahammülmodern insanın duymak istemediği bir kelime oldu.Tahammül gündemden çıktı. Tahammül tedavülden kalktı. Tahammül yok. Tahammül bitti. Tahammül gitti,yalnızlık geldi. Hoşgörü gitti, bahaneler geldi. Sevgi gitti, nefret geldi. Aşk gitti, şehvet geldi. Böylece dostluklar bitti. Arkadaşlıklar bitti. Evlilikler bitti. İnsanlık bitti.

 

-“Ey Can!” diyordu Mevlana. –“Edep nedir diye arar sorarsan eğer, bil ki edep, her edepsizin edepsizliğine tahammül gösterebilmektir!” Tahammül edep demekti. Edep ise, her yaratılana,yaradan için hürmet etmekti. Tahammül merhametti. Sen merhamet edeceksin ki cümle âleme, yaradanda merhamet etsin bize. Kendini bilirsen eğer, yaşadığın hayat aynaydı sana. Karşına çıkan herkes seni aynalamak içindi. Allah-u Teala bizlere istediğimiz insanları değil, ihtiyacımız olan insanları veriyordu. Kırmamak için kırılmanın acısını bilmek gerekiyordu. İncitmemek için incinmek gerekiyordu. Ağlatmamak için ağlamak gerekiyordu.

 

Ve bizim yolcu,muhterem zatın eşiyle ilgili düşündüklerinden dolayı utanç duydu. Demek ki kolay değildi muhterem kişi olmak. Tahammül gerekliydi. Tahammülü bilmek gerekliydi. Tahammülü bulmak gerekliydi. Muhterem zatın kerametine şahit olan yolcu tahammülü bildi. Zorlu bir yolculuktan sonra tahammülü buldu. Aradığı feyzialdı ve memleketine döndü.

Tahammülünüz bol günler dilerken saygılarımı sunuyorum.

Leyla Yargı Mantar

yargimantar@hotmail.com

 
Etiketler: MAHLUKATI, TAHAMMÜLİYE
Yorumlar
Haber Yazılımı