Yazı Detayı
25 Mart 2015 - Çarşamba 23:03
 
TOPRAK !...
Sevda Aksoy
 
 

  Bizim lale, sümbül, papatya kokan topraklarımızda yaşam barış ve sevgi içinde sürüp giderken, tamda Aşık Veysel’lerin toprağa olan inancını henüz yitirmediği günlerden sonra, daha da çoğalmış toprak ağaları.

   İnsan daha çok toprak istemiş. Sınırlar çekilmiş, saflar tutulmuş. Oysa doğa ana hepimize yetecek kadar yiyecek gönderirmiş bize.

   Toprak; insanoğlunun beslenmesi için gereken her şeyi yapmış. Ama insan durmamış, kendini bırakıp, ta torunlarına kalsın büyük topraklar diye ayırmış, bölmüş.  Büyük fabrikalar kurulmuş, zehir akıtan. Hanlar, hamamlar çökertilmiş toprak üstüne. Saraylar kurulmuş padişahlara. İnsanın hırsı büyüdükçe sınırları da büyümüş. Sınırları büyüdükçe vicdanı küçülmüş.

   Öyle bir hale gelmiş ki, bu durum toprak ağaları türemiş.  Kişilikleri küçük, konumları büyük. İnsanın insana zulmü bitmek tükenmek bilmemiş.  Kardeş  kardeşi, dindaş dindaşı öldürür olmuş. Küçücük çocuklar, kadınlar, yaşlılar yüzyıllarca acı çekmişler kendi toprakları üstünde Vatan dedikleri yer, parsel parsel bölünmüş. Bir mülteci gibi yaşamak zorunda kalmış halk.

   Ozanlar acılarını, sazın teline dökmüşler. Analar yanık türküler söylemişler. Köylünün olan yeri, birilerinin zorbalıkla alması kimsenin içine sinmemiş. Ağalık baş belası bir şeymiş. Marabalık ise dertten zulümden yokluktan başka bir şey değilmiş. Uğrunda beraber savaşa gidilen bu topraklar, fakirlerin değilmiş artık. Zengine et veren toprak, fakire dert vermenin dışına çıkamamış. Toprağı kazan marabalar, toprak altında can vermişler, kefensiz , kıblesiz.

    Kimine saray veren toprak, fakire bir mezarı bile çok görür olmuş. Ağalar topraktan petrol çıkarırken, toprak fakire ot bile çıkaramaz hale gelmiş. Birileri toprakları parsellemek uğruna , insanları parsellemişler önce. Türk, Kürt, Alevi dindar diye bölmüşler.  Onlar birbirlerini yiye dursun, diğerleri toprakları yemiş bitirmişler. Yani toprak artık, halkın değilmiş. Ağaların toprakları üzerinde yaşayan bizlerde yurttaş değilmişiz. Sana ait olmayan yer senin değildir. Senin olmadığın yerde de barınmakta ancak kölelikle mümkündür. Yoksula mezardan başka bir şey vermiyorsa toprak, sadık yari de değildir artık. Toprak; üstünde yaşayanlar mutlu ise vatandır demiş biri. Fakirlerin bu topraklar üzerinde mutsuzluğu ayan beyandır artık.  Belki de bunu en iyi Mahsuni Şerif anlatır bizlere..

   Toprağın sırrını fakirden sormam.. öyle boşu boşuna kafamı yormam.. Denizde ölürüm toprağa girmem.. Neden sadık yarim kara topraktır.. Benim sadık yarim, anam, avradım..

 
Etiketler: TOPRAK,
Yorumlar
Haber Yazılımı